Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

3 Haziran 2014 Salı

Aşkın ve Suların Öğleni


öğlen güneşi soyuyor her şeyi... 
ışıyarak üşüyor dal 

yalnızlık 
yol üstü çiçeği 
o hep bir şiiri ağırlayan 

benim için bir dalgınlık tut 
yüzümü eriterek geldiğim günler için 
boynundan konuşuruz 
ayaklarımızda toplanan güvercin gülüşlerinden 
uysal ve aceleci... 

varsay ki bir kapı kalmıştır bir kentten 
nasılsa bulunur içini kımıldatan bir gülüşün şarkısı 
sokakları büyüten omuzlar için... 

giderek konuşurum suların inceldiği yerden 
alnına bir güneş taşmış ya hani oradan 
ve uzak bakmaların eğiyor ya öğlenin açısını 

şimdi aşk 
sularını saydığım havuz 
taşların kırılan yerleri... 

dilimde haşhaşa durmuş zaman

Doğan Ergül, 20 Mart 1968/2 Haziran 2007