Sesinin Kahır Dolu Atlıları

 

Ağzının orta yerinde

Alaca sürüsü geyiklerin

İnancın bilmiş gerginliği

Düşüşün kabul edilmiş hafifliği

Uçurumun yol çağıran ağu'ltusu var

Ah sevgilim dağ kin susar

Köpürür harlanır hırlanır

Durmadan üstümüze salar

Gecenin keskin dişli köpeklerini

Dağılır sesinin kahır dolu atlıları

Usulca kıvranırken

Kanımda hışırdayan sonbahar

Usulca öperken

Dağılır boynunun suya inen geyikleri

Seninle aramızda sevgilim

Emekleyen çocuklar kadar mesafe var

Mervan Söylemez

Akatalpa, Aralık 2017, Sayı: 215

Mesafe

Sapa iki ada arasında derin bir mesafe var. 
Mesafe...birahane ve buğday tarlası arasında. 
İdam mahkumu her palyaçonun ölmeden son gece 
küçük kızına yazdığı ıslak satırlar arasında da... 

İki kuru gün arasında daha da uzun bir mesafe var. 
Mesafe...iskele ve doğumevi arasında. 
Dün gece uykusunda ölüveren otel katibi Sabri Bey 
ve babasından miras kalan sumeni arasında da... 

Yıprandıktan sonra bir kenara atılan traktör lastikleri mi... 
Yalnız orkestranın çala çala tükettiği naif senfonileri mi... 
Sarımtırak renkli ayrı tokaların hüzünlü hikayesi mi... 
Hangisi anlatılsa ki daha daha başka? 
Çocuğu gibi sevdiği kedisinin kaybolduğu haberini 
aldığı andaki şaşkınlığı mı, Lades Hanım’ın? 
Nasıl anlatılsa ki...? 

İki yakın insan arasında geniş bir mesafe var. 
Var gerçeğin farkında olan pek azı da. 
Mesafe...her sevgilinin bencilce gömdüğü arka bahçesine... 
Sakladığı o her insanın gizli çekmecesinde. 

(19.12.2003 / Mecidiyeköy / İSTANBUL)
 

Ozan Öztepe
Dergâh Dergisi / Sayı:185