vera

"nasıl desem, adı ılgın, ağaç giz dolu bir sesin öte yakası -diyemedim-
                                                                      Seyyidhan Kömürcü 

I.Perde

ben ruhumda büyümekte olan giz ağacını

yerinden sökmeye,

kesip atmaya kıyamam

varsın dursun,
kaplasın içimin yazlık sinemalarını

ya da kaçak bir seyirci gibi 

izlesin ömrümün güze batık film arşivlerini

ve sonra desin ki

düştüğüm maraz
yandığım sözün ömr-i tâûnu benmişim meğer

o hâlde

gövdemi daha fazla tozlaşmadan

dokularına kök saldığım nâr-ı muammadan

saklayamam

II.Perde

âh öznesinden güç aldığım cömert ılgın

vera
ah/sen
hüzünderen payidar

iki yarım hayat bir bütün aşk

ipek böceği kıvamında, lekesiz

beyaz

bembeyaz

söyle:

bizim leylâ’dan ve kays’tan ne farkımız var

h@nna m.

Hüzün, Tılsım ve Güzelliğe

I

kalbine giz ağacından bir düşevi kurmalısın Azelya,

kalbine Berlin Duvarı çekilmeden,

             omuzlarına sarmâşıktan kanatlar dikmeyi

berfini,

akrebin girift dansını

öğrenmelisin;

rüzgârla sevişmenin o sımsıcak,

                             o dayanılmaz

                                   hafifliğini

çünkü yaşam;

zamanda parçalanmış en karmâşık puzzle’dır

ve bir yürekten diğerine göçmek,

aşkla

evet, sadece aşkla bütünleşmek içindir Azelya

âh ene’m, âh tılsımlı bel canto!

sen kitabene ateşten ziyade kar

pencerene gökyüzü motifleri çizmek istiyor olsan da

“rüzgârı yüzünde hissetmedikten sonra 
kanatların hiçbir önemi yoktur”*

öğrenmelisin;

hayatın o delifişek elâ bilgisini

II

kalbine giz ağacından bir düşevi kurmalısın diyorum Azelya

bu bir tedbir;

bu dilek denizden sana üflenmiş bir kopya

kim bilir,

günün birinde her şeyi yakmak gerektiğinde

yani kanatlarımız kırılmış, mut ormanları çok geride

payımıza büyük puzzle’dan biraz kuşe kâğıdı,

biraz iplik,  

bize uçmaktan başka hiçbir alternatif kalmamışsa

o zaman gülümse…

kırmızı bir kelebek ağacı gibi

gülümse.

rüzgâra aldırmadan ipini kıralım uçurtmaların

ki elbet bir bulutun bahçesine düşer

Leyl’in tanrısal mühründe bütünleşir ömrümüz

Fatih Yavuz Çiçek

*City Of Angels