kısa ve derin fay kırıkları

Kendime

Kimseye karıştım mı? hiç karışmadım
Bu ki bana tuhaf sayılmadı
Gözleyip sordum mu hiç? hayır sormadım
Bu ki bana yalan sayılmadı
Acımak isim miydi? hayır
Bir evden olmak kötü müydü? hayır
Zamana zamanla bakmak ne idi ki
Baktım

Tarlayı tarlayla ölçtüm
Meyvayı meyvayla ölçtüm
Denizi denizle ölçtüm
Göğü gökle ölçtüm
Zaten insanı insanla ölçtüm ki
Buruk bir tat mı duydum
Ve duydum
Her şey ki bir yorumdu, sonuç değildi
Sonuç ki zaten yoktu

Sen ki kim
Beni bütün bırakma.

Edip Cansever

rüzgârın hatıraları

Biri söylesin ona

ondan sonra

sadece kuşlara baktım

sadece kuşlara

Çetin Akyıl

yakınperest

"Sakın kimseye bir şey anlatmayın. Herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra."

                                                                                                  J.D.Salinger
I.Perde

ten mülkümün zen bölgesine kurulan ülkenin sessiz kralıyım

ne biriken iş emirleri

ne tükenmek nedir bilmeyen viktoryen değer baskısı

huzur,

kuşluk vakti saçlarımı okşayan hatıratın
yakaza hâlidir

II.Perde

ten mülkümün zen bölgesine kurulan ülkenin sessiz kralıyım

ne gelecekten çalan kırmızı alarm zilleri

ne de zihnimi hiç terketmeyen düş vızıltısı

mazi,

otağıma kurulan 'uzak/yakın' dan başkası değildir

III.Perde

zen bölgesine kurduğum ülkenin sessiz kralıyım

iyiyim

A’dan Z’ye kendime yürüyorum

pişman değilim
mutluyum
aynalarla sevişmekten.

fy

Sarmâşık

“Her erkeğin kaburgasında bir kadın uyur”

                                             İma C. Çelik

takvimler giz burcunu gösteriyordu

ve biz yengeç dansıyla fenâ hâlde gerilmiş

albızın penceresinden gayya kuyusuna bakıyorduk 

zifire, 
cehennemin geri dönülmez en dip tabakasına

aslında senin için hemen oracıkta avlanmaya hazır

marallar geçiyordu gözümün bebeğinden

fakat ağzında uzadıkça uzayan kızıl mâr

âh! 
ürktüğümü görmüyordun o şeytanımsı kırbacından

hayır inkâr etmiyorum

beni felç eden korkuların varlığı muhakkaktı

evet, üstü örtük şüphelerim olduğu gibi kökü açık yaralarım da vardı

örneğin kuşku tarihseldir diyordum, içine kurt düşüreni unutmaz

ve şurası ezeli gerçekti ki: 
masumiyetin kemik bütünlüğü bir kez bozulunca

hiçbir sargıyla iyileşmiyordu soyut kırıklar

yanılıyorsam lütfen düzelt

çılgınlığın ötesinde zaman mı bize çok uydu

yoksa biz mi zamanın dışına savrulduk derken

şimdi aynaya bakmalı diye seslendi şaman

düştük 
bir yanımız budin, belgrad

diğer yanımızda malaga

ne gökçe soyunduk limitin sonsuz hallerinden

o ân inandım ki

senin yüzünün gerçekliğine ateşi yudumlamanın rengi verilmiştir, 
benim yarılan göğsümün karartma gecelerine dört büyük anâsır

vur neşteri giz, vur ve inan

âdemin oğullarınca işlenmiş her günâhta 
                            lilithin kızlarından izler bulunur

h@nna m.

yüzünün gerçekliğini yudumlamanın rengi

"Ey aşk, sen eski bir gizimsin

yaşlılığım, görüşüm, yardımcım,

etrafımı saransın, gözyaşım, işkencem

çirkinliğim, farklılığım, uğraşım

Ey aşk, sen bedenimin gizisin" 

Yakın Temas

"gözlerinin kitabını aç

yaşam öyküsünü okuyayım kirpiklerinden"

Hasan Necmi, Çağdaş Arap Aşk Şiirleri Antolojisi, syf.74

Çeviri:Metin Fındıkçı

gül dokuyan bir ağızla kucaklanmayı anımsamanın rengi

"öpüşümüz gizli olmalı/öpebilirsek uzanıp kederlerimizden öpmeli"

Cahit Zarifoğlu

Nasıl ve nerdeyim?

bize ait olanları anımsamakla geçmeyen kış uykusuzluğu...

"Bulabilseydik keşke, saf, sınırlı, dar, 

İnsani, ırmak ve kıyılar arasında

Bize ait verimli bir toprak parçası

Çünkü aşmakta bizi kendi kalbimiz

Çünkü bakamıyoruz kalbimizi yatıştıran görüntülere, daha ötesi

kendi sınırlarını bulmuş, Tanrısal gövdelere"

Rainer Maria Rilke

Duino Ağıtları-İkinci Ağıt