en derûnî ve incinmeye müsait imgelere sarılmak...

 

yalnızlığın kemirdiği et iyileşmezmiş
iyileşmedi

ateş: tuzak!
ay kendine ait askıdadır böylesi gecelerde
ve
iki kırık ayna tamamlamaz birbirini
iki kırık ayna

Seyit Pelitli

şiiri bırakmak yaşama uğraşını bırakmaktır...

"Sen ki benim saat-şakağımda vurursun

Boğulurum solup alıp vermesen"

Louis Aragon, Elsa'ya Mektuplar

 

bir kitabın sayfaları...

 

"hepimizin derdi güzel yaşlanmak sevgilim"

ben senden gidemeyenim...

 

o sonsuz iç çekmelerle dağıldı

kuru topraklarda sudan kurduğumuz oyun

bizi yok sayan yaz günleri geride kaldı

ve kalbe uğultular düşüren hatırası çocukluğun...

iki kırgın ayna dağılır birbirine tutsam

yüzümde bir iz gibi umarsız güldüğün

içimde o maviliği bulandırır her akşam

alıngan bir çiçek gibi kendine küslüğün...

ne kaldıysa gidilen yollardan, bir isimden

hatırlamakla hepsi bir bir kanıyor

ellerinin beyazlığı çekiliyor sesimden

hiçbir şey eksikliğimizi tamamlamıyor...

Murat Saldıray

ben kimi sevmişim senden ileri...

 "Beni bahçe doğurdu, biliyorum seni de

Elma kokan terin

Emdiğin sütün güllerden çekildiğini

Ellerinde ellerimin baharlaştığını

Söylüyor taşın dili

Ormanın uzun cümlesi ve

Zamanı dolduran şeyler...

ah ben, bir tek bahçede nefes alıyorum, ağzımda nicedir unutulmuş bir 

gül kurusu..."

Aydın Şimşek, Ada Dergisi Kış 2011

Kavuşmalı

Ve orada incecik belini

sararken tatlı yapraklar

yıllarca bekledim

Aramızda kıyı

kaybolana dek

Vapur uzaklaştıkça

suya değiyordu kırlangıç kanatları

Göğsünde denizanaları

binlerce şey biriktiren kalbim

yosun, kılıçbalığı, sünger

karnında patlayan mavi gök

ve senin elmas ayakların

aklımdan hiç çıkmayan

o elmas ayakların...

Sevgilim, hangi dize anlatablir

susayarak uyumayı senle

Beyaz gül kokan elini?

Dudağındaki çiçek batsın etime

Ve sevişelim ağlayarak!

Kadir Aydemir

Ada, Güz 2010 Sayı: 12

 

nomen est omen

"Issızlık iyidir, iyidir insanın

kalpten nasipsiz insanlar arasındaki

sahipsizliği.

İşaretleri izle aşkım, o kuzgunî

güneş altında, o meşum karanlıkta,

bir kader gibi çakıp sönen

som alâmetleri.

Rosa das Rosas, W.B.Bayrıl, Sayfa 25

 

ucu yanık mektuplara sarılan şarkılar

...

..

.

?

"yeni bir saltanat kuruluyor/ân kara han boşluğunda"

h@nna m.

 

güzel zaafların sıfır noktası...

 

"her şey sonyaz,

etrafımızda her şey limonî, dünya sarımtırak

 

öylece yerinde duruyor dipdiri… solmuyor hiç

bir tenimizde sürgün menekşeler

bir de aramızdaki suskun ve “asi” ırmak

 

düşünüyorum da

bu, yer sıfır noktasında kusurlu aşkın G/Z bölgesi

olabilir-

mi acaba?

h@nna m.

bitti o sevda

Bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların
Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti
İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz bir şey
Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği
Kaybetti kumarda gözlerim
Kaybetti kumarda gözleri.

Bir kuru rüzgârlandı göğüs boşluğumuzda sanki
Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden
Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine
Yani her soluk alıp verişimizde bizim
Bir mekik gibi kalbin
Bir mekik gibi kalbim
İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

Ne kaldı
Farkında mısın bilmem
Gündüzler..
Gündüzler biraz azaldı.

Edip Cansever, Sonrası Kalır, Syf. 149