BİR YÜZÜN TARİHİ-I

Biz seninle aynı tarihi paylaşıyoruz. Aynı güneşleri

Aynı rüzgârları. Aynı bağbozumlarını geçiyoruz.

Yalnızlığını, yalnız bir suyun

Bir okulun bahçesinde oynayan çocukların seslerini.

Ağışını, gelgitlerini, birdenbireliğini bir sabahın,

Bitimsizliğini ve sonluluğunu bir gülün.

Aynı yağmur, aynı sel, yel aşiretlerini

Aynılığını ve yok edilmezliğini bir şafağın.

İlhan Berk, Toplu Şiirler, Sayfa : 613

somuttan soyuta tarih dersleri...

"Ben senin gözlerine dönmek istiyorum. Sonra da... Sonra diye bir şey yoktur. Tarih dışıdır sonra."

İlhan Berk, Akşama Doğru, syf.178

sondeyişe ramak kala...

GÜZEL

Güzel,
             gövden sürgünlüğümdür benim
(O kırçıl ot, sevgili keten)
Orda gök, güneşler, tarih
Tütünü saçlarının ve boynunun
Orda ağzının soluk atlası
             Bütün coğrafya

Ben ki bir batığım, bitik, hurda
Boynu bükük zeytini yüzyılımızın
Anısı bir ormanın,
                            süt dişlerinde.

Sunu

Nerde olursan ol, orayı anlatır bana
Güzel,
             gövdenin durgun, derin ırmağı.

İlhan Berk, Toplu Şiirler, sayfa: 953

gülleri ve aşkları anımsamanın rengi...

"Ben ki yatağından tedirgin bir suyum

Belli ki aşka ve ölüme çalışıyorum."

AŞKLAR AŞKLAR İÇİNDE, XI

İYİ GÜL

1

Gözlerini düşündüm

Gözlerini gözlerini gözlerini

2

Gördüm oradaydı hep iyi gül

(Aşkın eğdiği)

3

Ordaydı sonra orada

Gördüm gök bahtiyar

4

Böyle gittim geldim gözlerinin gel-gitinde

Kuruttum böyle bir uzak rüzgârda kendimi

İlhan Berk, Toplu Şiirler, Syf.923

Aşklar İçinde Bir Kentin Herhangi Bir Kentin

III.

İlk kar Toroslar'a yağdı diyor bir ses
Yağmış gibi anafor gözlerine

Oturdum sonra gözlerini düşündüm  gözlerini buldum orda
Bir deniz gibi uzandım içlerine

Çakıllardan en harlı ateşler yaktım bıraktım
Kaldım öylece uzun çayırında saçlarının

Dedim ki hatırla hatırlamaktır zaman
Bütün dillerde.

                         Yüzün de odur
Yüzün ki bir ormanın sayısız en sık yerinde
Bir akşamın akşam olduğudur bende

Hem bak tarih de kabarmış bir anıdır
Zaman da. Bir çarşı gülü ağzında

Geçtik denizi  öylece indik sonra geceye
Geçmiş gibi bir göğü bir baştan bir başa.

(...)

Ağzımdam diyordum daha çok ağzımdan öp beni
İnsan yaşarken bilmez yaşadığını.

İlhan Berk
Toplu Şiirler, syf.765

BİR DÜZYAZIYIMDIR BELKİ DE BEN

Senin yüzün denize inen sokaklar
Dörtyol ağızları, su saatleri senin yüzün

Ne zaman eğilsem yüzüne ben
Yüzün erkenden açan çarşılar

Sen ki bir nilüfersin ölçüsüz uyaksız
Anlaki beyaz, masmavi hohlarım seni

Sanki çok uzun bir şiire çalışıyorum da ben
Yüzün ona en uzun uyaklar düşürüyordur

Hem kim bilir yüzünden sürülmüş
Bir düzyazıyımdır belki de ben

İlhan Berk

Logos

1
Bir sözcüğün ölümü demek, dünyamızın daha bir kısırlaşması, kemikleşmesi, yoksullaşması demektir.
Giderek yok olması...

2
Şiirde sözcükler ikidebir eski coğrafya ile yeni coğrafya arasında gidip gelirler. Ortak bir bilinçaltını böyle oluştururlar.
Bir çeşit tarihsellik.
Haklı bir buluşma.

3
Dil, gösterir, resimler; çekilir. Anlam neden sonra belirir.

4
Dil, ta taştan işinin aşka durmak olduğunu bilir;
sonunun da ölüm.

5
Söylenmezi bulmak....Hepsi bu.

İlhan Berk
Gösteri Dergisi Ekim 1993, Sayı:155

Dünya Bir Yansımadır

Sana bakıyordum. Gök akşama hazırlanıyordu. (Akşam durudur) Bir yaprağı kopardın.

-Bu yaprak Bizans resimlerinde var dedin!

Yalın, diri, korkunç yeşil bir yapraktı ve ben ilk görüyordum. (Yeşil korkunçtur)
Birden akşam dönüşüverdi. Hiç Bizans'ta olmadığımı düşündüm. Üç kuş birbiriyle çarpıştı, yitti. (Yitiş sonsuzdur) Yaprağı elinden bıraktın. Kalktık.

Neden sonra bir taş kabartmasında aynı yaprağı göreceğimi nereden bilecektim?(Dünya bir yansımadır)

Yapraklara çıkıyordun!

İlhan Berk