Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

27 Kasım 2022 Pazar

ben kimi sevmişim senden ileri...


 "Beni bahçe doğurdu, biliyorum seni de
Elma kokan terin
Emdiğin sütün güllerden çekildiğini
Ellerinde ellerimin baharlaştığını
Söylüyor taşın dili
Ormanın uzun cümlesi ve
Zamanı dolduran şeyler...

ah ben, bir tek bahçede nefes alıyorum, ağzımda nicedir unutulmuş bir 
gül kurusu..."

Aydın Şimşek, Ada Dergisi Kış 2011

23 Ekim 2022 Pazar

Kavuşmalı



Ve orada incecik belini
sararken tatlı yapraklar
yıllarca bekledim
Aramızda kıyı
kaybolana dek

Vapur uzaklaştıkça
suya değiyordu kırlangıç kanatları

Göğsünde denizanaları
binlerce şey biriktiren kalbim
yosun, kılıçbalığı, sünger
karnında patlayan mavi gök
ve senin elmas ayakların
aklımdan hiç çıkmayan
o elmas ayakların...

Sevgilim, hangi dize anlatablir
susayarak uyumayı senle
Beyaz gül kokan elini?

Dudağındaki çiçek batsın etime
Ve sevişelim ağlayarak!

Kadir Aydemir
Ada, Güz 2010 Sayı: 12

 



23 Ağustos 2022 Salı

nomen est omen


"Issızlık iyidir, iyidir insanın
kalpten nasipsiz insanlar arasındaki
sahipsizliği.

İşaretleri izle aşkım, o kuzgunî
güneş altında, o meşum karanlıkta,
bir kader gibi çakıp sönen
som alâmetleri.

Rosa das Rosas, W.B.Bayrıl, Sayfa 25


 

11 Haziran 2022 Cumartesi

güzel zaafların sıfır noktası...

 


"her şey sonyaz,
etrafımızda her şey limonî, dünya sarımtırak
 
öylece yerinde duruyor dipdiri… solmuyor hiç
bir tenimizde sürgün menekşeler
bir de aramızdaki suskun ve “asi” ırmak
 
düşünüyorum da
bu, yer sıfır noktasında kusurlu aşkın G/Z bölgesi
olabilir-
mi acaba?

h@nna m.

29 Mayıs 2022 Pazar

bitti o sevda



Bitti o sevda kesildi çığlıkları martıların
Su gibi bitti, suya karşıt gibi bitti
İtti kıyıyı adına deniz dediğimiz bir şey
Unuttuk ikimiz de her türlü yetinmezliği
Kaybetti kumarda gözlerim
Kaybetti kumarda gözleri.

Bir kuru rüzgârlandı göğüs boşluğumuzda sanki
Uzaklaştı ağaçlar birbirlerinden
Yakınlaştı ağaçlar birbirlerine
Yani her soluk alıp verişimizde bizim
Bir mekik gibi kalbin
Bir mekik gibi kalbim
İşleyip durdu bu yitikliği yeniden.

Ne kaldı
Farkında mısın bilmem
Gündüzler..
Gündüzler biraz azaldı.

Edip Cansever, Sonrası Kalır, Syf. 149


29 Nisan 2022 Cuma

kimini yaz, kimini aşk, beni hep uzaklar öldürüyor

 


Yaz beni öldürüyor
Böyle yazmışım dün deftere.

Yaz beni yol kenarlarındaki kavaklar gibi.
Nerede duracağını bilmez nehirler.
Başı her daim karlı dağlar. Göğsü sıkışan hastalar.
Yaz beni uzaklardan gelmiş kuşlar gibi.
Boğazda sabitlenmiş yük gemileri.
Suratı asık çocuklar.
Balkonda günlerce unutulmuş gömlek.
Yaz beni sevincin yoklamadığı kalpler.
Yüz yıllık evlerin serinliği.
Pencereden sokağa bakan ve sözünü hep unutacağından  
korkan o kadın gibi.
Yaz beni ölmeyenin göreceği zamanlar gibi kuşatıyor.

Serkan Türk, ausgang, Sayfa: 175

 


15 Mart 2022 Salı