Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

6 Eylül 2017 Çarşamba

Mısrı Kadîm



acaba ot gibi yerden mi bittim
acaba denizlerde mi şaşırdım
ve zamanı nasıl unutmaktayım

zaman unutulunca mısri kadîm yaşanabiliyor
kendimi unutunca seni yaşıyorum
yaşamak
bu ânı yaşamaktır

ammon râ’ hotep
veya tafnit
kim olduğumu bilmek istemiyorum
yalnız etrafında nefes almalıyım

dut bu â’ru ünnek pahper
kama pet kama tâ
mısır metinlerinde okuduğum cümleler
seninle okuduklarımsa büsbütün başka şeylerdi

seninle bir bahçedeyiz geliyor bana
orada hem var hem yok gibiyim
daha doğrusu bütün bir bahçe oluyorum
insanlığımdan çıkarak
kama pet
kama tâ


Asaf Halet Çelebi

2 yorum:

Aze dedi ki...

Dedim güzel şiirmiş. Baktım Asaf Halet'inmiş. Karısı çok uzaktan akrabam olmuştu. Ölmeden bir kaç sene önce tanıdım. Bir gece uyudu sabahına uyanmadı Etiler Huzurevinde. O canım beylerbeyi köşklerini, Orhan Veli'li rakı sofralarını anlatışını dinlerdik. Onyedi yaşında oğlunu ve ardından nerdeyse aklının yarısını kaybetmiş eskiden çok neşeli olduğu belli, güzel bir kadındı. Asaf Halet'in akrabasıydı aynı zamanda.
Madem şiiri paylaşılmış, anmış olayım Nermin teyzeyi...

mabelard dedi ki...

Şiirlerinin değeri vefatından sonra anlaşılan şairlerden biridir Asaf Halet. Kattığınız artı değer için teşekkür ederim.