Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

23 Eylül 2014 Salı

Değişmeyen


“Bilirsin, kolayca huysuzlaşır evler, bomboş kalırlarsa”

                                                     Yorgo Seferis

ıssızlığı giyindiğimiz odalarda
birer ikişer dökülüyor
yüzümüzdeki sır oyalı çiniler

sanırım
ve giderek daha çok
unutulmuş sınır taşlarına benzedi yaşamak

hani diyorum, hani nerede gün akıttığımız sofadaki güneşim
şimdi kimler hangi makamda söylüyor abdalların yetim türküsünü
duyan, bilen yok
çünkü her şey bir yörük düğünü gibi yaşanıp bitmiştir
ve hayatla sevişmeyi unutmuştur pıhtılaşan kan

evet diyorum, evet, güzel olan ne varsa
güz düşümüyle birlikte ağır ağır çekilip gitti ömürden

hele karlı gecelerin büyüsü
cepleri misket dolu çocukluk
iki ana bir kuzuda
dört mevsim cıvıldayan o neş’eli serçecik

âh! evleri sessizlik vurunca
insan nasıl da özlüyor uçup gitmiş yavrucuk kuşlarını

fy