Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

21 Mart 2015 Cumartesi

Telvem


-hepimiz düşerek öğrenmedik mi yürümeyi-

tanığımdır yorulan sözüm
alın yazgımın ruhumdaki sizdüşümüne
set çekilmiş ömrümdür kanıtım

yeter!

beni firari sayın artık, ey âlem-i cevher
kirli yaşamdan mülteci
n’olur gözlerim bağlı dilim lâl
bi’daha çıkarmayın bahtımın açık havasına
böyle masum, böyle korumasız ve zülâl

en güzeli sessizliğe yazın beni
aynalarda ülkümle doya doya konuşmaya

her konuşmada yenildim aslında
geceleri sabah bilmekte gözüpek, hep yanıldım
yine de söylemek isterim utkumu
belki bir bozlak besteler kalbimde saklı çığlıklar
avunurum

-içimde yunus, dadaloğlu, muharrem ustalar-

“aman arap atları da yakın eder ırağı
adama kemlik mi gelir merdoğlu mertten ey”

demem o ki
şimdi bozgunla yüzleşmektedir avuçlarıma gizlenmiş sonum
ölüm güvercin kanatlarında yükselince
karanfil mevsiminedir benim asıl yolculuğum

fy

3 yorum:

Aze dedi ki...

Kimindir ki şiir?

mabelard dedi ki...

Blog sayfama eklediğim "fy" imzalı şiir, deneme ve öykülerin hepsi bana ait.

Okuyarak kattığınız değer için teşekkür ederim.

İyilikle, selamlar.

eylül nisa yolcuoğlu dedi ki...

Kalbe dokunacak cinsten... Güzel! Selam ile..