Şiir, Edebiyat, Kültür, Sanat

4 Temmuz 2014 Cuma

Arpalık Kuyusu Düşleri


I
arındığım yollarda ümitvar
düşlerin göğsünden geçtim
yağmurcun kanatları
rüzgârın oğul veren yurdundan

içimdeki şehirde mozaik kapılar
yanıldığım da oldu, kırıldığım da
dedim ki: cebirsiz, tanımsız
dimdik
açıl ey kalbim açıl
‘kendi gök kubbemizden’ bana bir ses ver

okumayı yenice öğrendiğim bir ceviz masalıdır bu
emekleyen güz, finalle yüzleşmenin sancısı
ve bahar kimdir, kış kim
bu masalda ateş neremde konaklamış, boşver
yangınların müellifini hiç, ama hiç sorma!
?
derim ki: aşk insan olma biçimini yaşamaksa
ömrü ağartmaktan başka nedir ki tutuşmak

II
arındığım yollarda ümitvar
saf ışığın göğsünden geçtim
siyahla beyazın kaynaştığı
fecir vakitlerinden

uyandım
Sakrum’a lehimlenmiş tabu’da
kulyüzüm mahcup, senyüzüm âmâ

Fatih Yavuz Çiçek